خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان
۱۱۴۴۷۶۶
۲۳ مرداد ۱۴۰۰ - ۰۶:۵۱
۱ 
زنان و دختران افغانستانی از هول و هراس این روزهایشان می‌گویند؛ از جنگ، آوارگی و همه آنچه در سال‌های گذشته به دست آوردند و حالا با حضور طالبان بر باد رفته می‌بینند

برترین‌ها: نیرو‌های طالبان ولایت‌ها را یکی پس از دیگری به تصرف خود درمی‌آورند و تا این لحظه ولایت‌های هرات، قندهار، سمنگان، تالقان، قندوز، جوزجان، نیمروز، بدخشان و سرپل به طور کامل از دست دولت افغانستان خارج شده است.در این میان، موجی از اظهارات تلخ و بیمناک در شبکه‌های اجتماعی و از سوی کاربران افغانستانی، خبر از تکرار اقدامات این افراط‌گرایان اسلامی می‌دهد. اوج آن هم در نمایش قدرتی است که طالبان با هدف قرار دادن زنان و خبرنگاران در دستور کار خود قرار داده است و تکرار پروژه جهاد نکاح و انواع محدودیت‌ها برای زنان.

خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان

«صالحا سعادت»، خبرنگار خبرگزاری طلوع‌نیوز افغانستان، در این‌باره در حساب توئیتر خود نوشته است: «بعد از ۲۰ سال سرمایه‌گذاری‌های بزرگ برای ساختن یک جامعه انسانی، متاسفانه دوباره به نقطه صفر رسیدیم. همه چیز حتی رویا‌ها و آروزهایمان را نابود کرده‌اند. طالبان خانه به خانه می‌روند و دختران ۱۲ ساله را با اجبار به عقد خود درمی‌آورند و آنان را مجبور به بردگی جنسی می‌کنند. آن‌ها پس از تصرف، به امامان مساجد دستور داده‌اند تا فهرست زنان مجرد ۱۲ تا ۴۵سال را برای ازدواج با سربازان طالب به‌عنوان غنیمت جنگی، به آن‌ها تحویل بدهند. از دیروز تا حالا ده‌ها خانواده از مزار و کندز فرار کرده و به محل ما پناه آورده‌اند. اکثر این خانواده‌ها تنها دختران جوان‌شان را به کابل انتقال داده‌اند. مادران با چشمان پر از اشک نگران سرنوشت دختران هستند. تا مبادا بر دخترانشان تجاوز نشود و یا به نکاح جنگجویان طالبان داده نشود.»

«رها»، دانش‌آموز اهل کابل هم در همین باره نوشته: «ما در تاریکی و سکوت می‌میریم و هیچکس خبردار نخواهد شد. می‌خواهم زندگی کنم، اما تا چند روز دیگر طالبان به کابل می‌رسند. حالا فقط می‌خواهم زنده بمانم. طالبان خانه به خانه دنبال دختران ۱۲ ساله برای ازدواج می‌گردند، از یک کودک هم نمی‌گذرند. از هر خانواده یک دختر باید به نکاح مجاهدان طالبان درآید، متوجهید؟ هر دختر، صد‌ها هزار آرزو و رویا.»

خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان

«نگار»، اهل مزار شریف هم نوشته است: «طالبان به دروازه‌های مزارشریف رسیده است. من کسی نیستم که زیر بیرق طالبان زندگی کند. اگر زنده نماندم حلالم کنید.»

بعضی از کاربران افغانستانی دولت را برای این وضعیت مسئول می‌دانند و با زبان کنایه از خیانت در حق وطن می‌نویسند. همچون «مصطفی هزاره» که می‌گوید اگر خیانت نباشد، طالبان دو روز هم دوام نمی‌آورد: «سقوط ولایات به خاطر عقب‌نشینی‌ها و نرسیدن اکمالات و عدم حمایت دولت از نیرو‌های مردمی و خیانت بوده است. مردم از ویرانی خسته‌اند. این‌ها را با شکست اشتباه نگیرید.»

مریم لطفی در روزنامه همشهری درباره‌ی این روز‌های زنان افغانستان نوشت: «اینجا شهر وحشت است.» این ۴ کلمه، ترجیع‌بند حرف‌های شقایق و شَیما و عذرا و عطیه و هزاران زن دیگر افغانستانی است.

مرگ را دیدیم و بیرون شدیم

جوان است، خیلی جوان، ۲۱ ساله. اسمش شقایق است و دانشجوی ترم ۹ رشته پزشکی در هرات؛ «مدرسه را زود تمام کردم. چند سال پشت هم امتحان داده بودم و حالا هم از بین صد و خرده‌ای از هم‌دوره‌ای‌هایم نفر چهارم‌ام.» شقایق آشفته و خسته یکی از هزاران زن «نیمروز»‌ی است که جانش را برداشته و از ولایت‌شان بیرون زده است. حالا «کابل»، پذیرای تن زنان و مردانی است که خود را به او سپرده‌اند. شقایق حرف که می‌زند، گریه‌اش می‌گیرد، اما زود می‌خندد، می‌خندد تا بغض یادش برود بالا آمدن «فکر می‌کنم به جهنم‌ام. خانه، زندگی، دانشگاه، همه را گذاشتیم و بیرون آمدیم. نیمروز زادگاهم است، آنجا بزرگ شده‌ام. اما دانشگاهم «هرات» است، به‌خاطر کرونا درس تعطیل شده بود و رخصت شده بودم نیمروز؛ خوشحال بودم. نیمروز جزو امن‌ترین ولایات بود. به ایران شباهت زیادی دارد. ما هم زندگی خوبی داشتیم. پدر و مادرم هر دو وظیفه‌اند.» می‌پرسم وظیفه؟ می‌گوید شما می‌گویید شاغل.

خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان

روزی که با هم حرف می‌زدیم، نمی‌دانستیم که چند روز بعد ممکن است هرات هم سقوط کند و از بخت بد، تسلیم طالبان شود. حالا، روزگار کارمندان دولت در افغانستان از همه سیاه‌تر است، به‌خصوص زنان کارمند؛ «همه را گذاشتیم و فقط با یک چادر از خانه بیرون شدیم. باور می‌کنی امید ندارم دیگر آن خانه را ببینم؟ همه چیز رفت، همه چیز بر باد شد. از روزی که رسیدم کابل یک لحظه اشکم استاپ نمی‌شود. یک دفعه به چشم دیدیم که طالب همه جا آمد، دیگر هیچ زنی بدون محرم حق بیرون‌شدن نداشت.»

دیگر خنده‌های گاه‌به‌گاه هم کارگر نیست. بغضش به گریه نشسته است و از ماجرای نکاح زنان جوان با طالبان می‌گوید؛ «تهدید کردند که دختران جوان را عقد می‌کنیم. من که شنیدم تمام بدنم می‌لرزید. دیروز تمام روز را گریه کردم. گفتم خدایا این چیست که ما تحمل‌کردن نمی‌توانیم. این‌همه درس خوانده‌ام، پزشکی خیلی سخت است بعد آخرش کسانی مثل طالب که سواد ندارند و از خدا و دین بی‌‎خبرند، بگویند که ما شما را به عقد خود درمی‌آوریم؟ این یعنی دیگر تمام است؛ یعنی زندگی بر باد؛ یعنی زندگی ختم. اگر برای من چنین شود خود را به دار می‌زنم. اما قبول نمی‌کردم به عقد طالب دربیایم.»

شقایق از دختر جوان دیگر به خون نشسته هم یاد می‌کند؛ «یک دختر در ولایت فاریاب که ناامن شده، مادر خود را دکتر می‌برد، طالب گفته بود کو مرد شما؟ چرا بدون محرم بیرون شدید؟ می‌گویند در جا دختر را تیرباران کردند؟ دیگر دختر نه اجازه تحصیل دارد، نه اجازه بیرون‌شدن، هیچی. اینجا هم کرونا زیادشده است، هر ولایتی یک شفاخانه جدا برای مریض‌های کرونایی مشخص کرده بود. طالب که آمد اول تمام داکتر‌ها و پرستاران زن را جواب کرد و گفت اگر می‌خواهید زنده بمانید حق ندارید دیگر به شفاخانه بیایید. طالب رحم ندارد.»

۲۰ سال پیش، طالبان که قدرت را به‌دست گرفتند، زنان افغانستانی خانه‌نشین شدند، نه از درس‌خواندن خبری بود، نه از کار‌کردن. حتی بدون همراه امکان رفتن به مراکز درمانی را هم نداشتند. حالا بعد از این همه سال، روزگار رفته دوباره بازگشته است؛ «خیلی از زن‌ها، برادر، پدر یا شوهرشان شهید شده و مردی ندارند. اما اگر مریض هم شوند باید در خانه بمانند تا بمیرند. زن اگر در حالت مرگ هم باشد، اگر در حال ولادت طفلش هم باشد، باید داخل خانه یک دایه، طفلش را به دنیا بیاورد. اگه مُرد هم مُرد. مردن یک زن برای طالب خیلی عادی است؛ خیلی خیلی عادی.»

طالبان دنبال زنان شاغل می‌گردند و مادر شقایق هم یکی از کارمندان شناخته‌شده دولت است؛ «مدام فکر می‌کنم چه رقم از خانه بیرون شدیم، چه رقم رسیدیم، هر لحظه فکر می‌کردم مادرم را شناسایی و از ماشین پایین می‌کنند. فکر می‌کردم برادرم که پزشک است را پایین می‌کنند. ما مرگ را جلوی خود دیده و از خانه بیرون شدیم.»

خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان

چند روز پیش از فرار شقایق و خانواده‌اش، مطیع‌الله بارک، فرمانده ولسوالی «کنگ» ولایت نیمروز و شماری از نیروهایش به‌دست طالبان کشته شده بودند و بعد از آن، خانواده‌های زیادی مجبور به فرار شدند. عکس جان‌باختگان را برایم فرستاده است؛ چه جوان‌هایی که در خون خودشان غلتیده‌اند. چیزی از چهره‌هایشان باقی نمانده است، سر‌ها متلاشی و چشم‌ها به خون نشسته.

شقایق به زحمت گریه را پس می‌زند؛ «عکس‌ها را دیدی؟ فرمانده کنگ ما را بی‌رحمانه شکنجه و شهید کردند. ۲ روز گریه می‌کردیم که خدایا این چه رقم از بین رفت؟ خیلی شجاع و قوی بود و همیشه می‌گفت من جان خود را فدای وطن می‌کنم. می‌گفت من این وطن را آباد می‌کنم. دوست خیلی نزدیک برادرم بود. همان روز برادرم گفت مطیع که مرد، ما هم می‌میریم.» دیگر طالبان رسیده بودند و خانه به خانه پیشروی می‌کردند؛ صدای انفجار‌ها بلند شده بود.

فیلم‌های چپاولشان در شهر دست‌به‌دست می‌شد و همه را می‌ترساند. والی نیمروز هم فرار کرده بود و طالبان خانه‌اش را تصرف کرده بودند و فیلمش را پخش می‌کردند؛ فیلم کوتاهی که شقایق ارسال کرده است. طالبان کلاشینکف به دست، در خانه والی یا همان استاندار نیمروز می‌چرخند و می‌گردند و فاتحانه می‌خندند. بعد از آن است که وحشت همسایه دیوار به دیوار اهالی نیمروز می‌شود و خیلی‌ها در دل تاریکی شب، خانه و زندگی‌شان را رها می‌کنند و راهی می‌شوند.

خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان

شقایق از هول هراس آخرین شب خانه می‌گوید: «ساعت سه‌ونیمه شب با ماشین سواری بیرون شدیم. سی و چند ساعت توی راه بودیم. توی راه طالب بود، جنگ بود، باید چند ولایت را رد می‌کردیم تا به کابل می‌رسیدیم. مجبور بودیم از وسط خاک‌ها و کوه‌ها برویم. چند دفعه راه را اشتباه رفتیم. چندبار بین راه طالبان ماشین را تلاشی (بازرسی) کردند ما صورت‌هایمان را پوشانده بودیم. هر بار می‌پرسیدند تذکره‌تان کو؟ چرا از نیمروز بیرون شدید؟ هر بار برادرم مجبور بود چیزی تازه بگوید. می‌گفت تذکره را جا گذاشتیم. به کابل می‌رویم برای عروسی، مراسم داریم. نزدیک کابل که شدیم، طالب ماشین را نگه داشت. خبر شده بود که یکی از سرباز‌های دولت توی ماشین ماست. جلوی چشم ما پسر جوان را پایین کردند و گفتند زنده نمی‌گذاریمت. ما برقع زده بودیم، اگر مادرم را می‌دیدند حتم او را می‌شناختند و پایین‌مان می‌کردند و همه‌مان را می‌کشتند.»

تلاش ۲۰ ساله‌مان بر باد شد...

ناامنی مثل سیل است؛ اگر از جایی درز کند، پیش می‌رود، قوت می‌گیرد و مثل یک هیولا همه چیز را در خود فرومی‌کشد. این روزها، زن و مرد و پیر و جوان در افغانستان همه وحشت‌زده از این سیل هستند و وضعیت زن‌ها به‌مراتب سخت‌تر از بقیه است. شَیما محمدی، فعال حقوق زنان و یکی از شیرزنان افغانستانی ۴۲ ساله است و پنج فرزند دارد. فکرش را هم نمی‌کرده روز‌های تلخ جوانی‌اش تکرار شود. ۲۰ سال دویده است برای فراموشی و حالا دوباره تحقیر و فرار و خانه‌نشینی زنان افغانستانی کابوس بیداری‌اش شده؛ «برای طالبان زن به‌عنوان یک انسان اصلا قابل‌قبول نیست، ارزشی ندارد. زنان کارمند از ترس، خانه و کاشانه شان را رها کردند و از ولایت خود بیرون شدند. یک شب، ۲ شب در راه ماندند تا به نقطه امنی برسند. بعضی‌ها بچه‌هایشان را گذاشتند، بعضی‌ها بچه‌هایشان را با خودشان بردند. وقتی از خانه خود بیرون شدیم، همه چیز را پیش‌بینی کرده بودیم؛ اینکه توی راه کشته شویم. اما خود توکل‌مان بر خدا برآمدیم.»

خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان

خود شیما نیمه‌شب با دختر و پسر بزرگش فرار کرده و قرار شده پسر ۱۸ ساله، پسر ۱۳ ساله و دختر ۹ ساله‌اش چند ساعت بعد از حرکت آن‌ها راهی شوند؛ «فکر کردم نباید همه با هم بیاییم. اگر در راه کشته می‌شدیم تمام خانواده از بین می‌رفت. نمی‌خواستم تمام بچه‌هایم با هم کشته شوند.» جانش به لبش رسیده تا ۲ پسر و دختر کوچکش هم برسند کابل، هزار بار مرگشان را به چشم دیده است؛ در نهایت با تأخیر نصف روزه و هزار دلشوره و نگرانی و بی‌خبری بالاخره بچه‌ها صحیح و سالم به او رسیده‌اند؛ «دختر بزرگم را از ترس نکاح طالبان همراه کردم و پسر بزرگم هم راه را بلد بود. تمام دختران جوان وحشت‌زده هستند. صدایی بر ما روان کرده بودند که یک عالم دینی از طالبان در مسجد می‌گفت ما دختران ۱۸ سال را به عقد نیرو‌های خودمان درمی‌آوریم. دختر بزرگم خیلی ناراحت و ترسیده است. حالا که کابل هم به محاصره طالب درآمده و نمی‌دانیم بر ما چه می‌شود.»

شَیما غصه‌دار تلاش‌های ۲۰ ساله‌شان است؛ از خون دلی که خورده‌اند تا زنان افغانستانی جایگاه اجتماعی‌شان را بازیابند. آن هم بعد از شبیخون گسترده طالبان که اساسا زنان را به رسمیت نمی‌شناسند؛ «۲۰ سال پیش نهادی به نام وزارت امور زنان ایجاد شد، زحمت زیادی برایش کشیدیم. در چند بخش کار می‌کردیم؛ تعلیمی و تحصیلی، حقوقی و ارتقای ظرفیت. مدافع زنان خشونت‌دیده بودیم. برایشان وکیل می‌گرفتیم. حتی مرکزی داشتیم برای زنانی که متضرر شده بودند و راه بازگشت به خانه نداشتند، از آن‌ها نگهداری می‌کردیم. در ۲ دهه گذشته آگاهی مردم خیلی زیادشده بود و مرد‌های افغانستانی دیگر با کارکردن زنان و فعالیت‌های اجتماعی‌شان چندان مشکلی نداشتند. اما حالا ۲۰ سال زحمت ما بر باد شد. تمام روز‌های تلخ گذشته برای ما تکرار شد. دستاورد‌های ۲۰ ساله ما از بین رفت. با تلاش ۲۰ ساله، زنان در افغانستان، جایگاه خود را پیدا کرده بودند. جایگاهی هم نبود که کسی به ما تحفه داده باشد. برایش زحمت کشیدیم، مبارزه کردیم، تلاش کردیم. اما همه بر باد شد.»

ترس هزار چهره دارد و شَیما از همین ترس‌ها می‌گوید: «دختر جوانی برایم پیامی روان کرده که پدرش شهید شده است. می‌گفت مادرم، من و سه خواهر و یک برادرم مانده‌ایم. برادرم خرد است و از خانه بیرون‌شدن نمی‌توانیم. چه کنیم؟ ما در افغانستان زنانی داریم که بیشترشان سرپرست خانواده‌های خود هستند. نان‌آور خانه‌های خودشان هستند. همه بی‌سرنوشت شدند، راز پیش ما گم شده است. نمی‌فهمیم چه خاکی بر سرمان شده است.»

خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان

او هم از شهادت مطیع‌الله بارک، فرمانده ولسوالی «کنگ» ولایت نیمروز یاد می‌کند، از مادر عزاداری که پسرش را به همراه ۳۰ نفر از همسنگرهایش شکنجه کردند و کشتند؛ «می‌گفت طالبان اگر صدای من را بشنوند، می‌فهمند که مادر مطیعم. مادر داغداری که با از دست‌دادن پسر خود نتواند گریه کند، آن مادر چه حالی، چه زندگی‌ای دارد؟».

اما نگرانی این روز‌های زنان در افغانستان تمامی ندارد؛ «امروز یک نفر دیگر برایم از یکی از دوستانش گفت؛ زنی که سنش کلان است و یک عروس بیوه دارد. طالبان رفته بودند به ولسوالی به مردم گفته بودند برای ما غذا درست کنید، می‌آییم خانه‌تان غذا می‌خوریم. زن تعجب کرده بود، چون همیشه می‌گفتند برایشان غذا ببرند. ناچار پذیرفته بود. او غذا می‌پزد و عروسش طفل خردش را می‌خواباند و می‌رود بالای درخت خیلی بلند حیاط خانه پنهان می‌شود. طالبان می‌روند خانه آنها، می‌فهمند که این نوه پیرزن است، بعد از شام از زن می‌پرسند که عروسش کجاست؟ می‌گوید در اتاق خودش خوابیده است. چند نفری می‌روند توی اتاق می‌بینند زن جوان نیست. پیرزن را شکنجه می‌کنند و بچه را هم از بین می‌برند. زن از سر درخت همه‌‎ این‌ها را دیده، اما از ترس جان و عفت خود صدایش در نمی‌آید. طالبان که می‌روند، زن خودش را از درخت پرت می‌کند پایین.»

ما زن‌ها هم با مردهایمان می‌جنگیم

عذرا، زن جوان دیگری است که تا همین چند هفته پیش، در دادستانی نیمروز کار می‌کرده و حالا او هم دور از خانه، دور از خانواده و در گوشه‌ای امن‌تر پناه گرفته است؛ آن هم به جرم اینکه زن مستقلی است؛ «طالبان به مردم عادی کاری ندارند، اما کسانی را که در ارگان‌های دولتی کار می‌کردند گفته که تعهد دهند در آینده با حکومت جمهوری افغانستان کار نمی‌کنند؛ چیزی که اصلا امکان ندارد. البته عده‌ای رفتند و تعهد دادند، اما اکثریت این کار را نکردند. در این میان وضعیت زن‌ها بدتر است. روزانه تنها ۲‌قابله و داکتر آن هم فقط در شفاخانه دولتی کار می‌کنند.

خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان

در ارگان‌های دیگر مثل قضایی، مقام ولایت، ریاست امور زنان، محاکم و معارف و... زنان از خانه خود بیرون نمی‌شوند. روز اولی هم که آمدند اطلاعیه دادند که در تلاشیم تا زنانی را که در ارگان‌های دولتی کار می‌کنند، پیدا کنیم. روز دوم تلاشی (بازرسی) خانه‌های دولتی را شروع کردند، چور و چپاول را شروع کردند، روز سوم یکی از امامان مسجد گفت مجاهدینی که مجرد هستند، می‌توانند دختران بلندتر از سن ۱۲ را به نکاح خود درآورند. دختر‌ها بسیار وحشت‌زده شدند. بعضی‌هایشان می‌گویند ما ابروهایمان را اصلاح می‌کنیم، چله به‌دست می‌کنیم و می‌گوییم متاهلیم تا بر ما کار نگیرند.»

عذرا همین چند روز پیش، در خانه بوده که خبر می‌رسد جانش را بردارد و از خانه فرار کند؛ «یک روز بر من زنگ آمد که خانه را رها کن. بر شهر نیمروز وحشت است.» برادرش چند‌ماه پیش شهید شده، خواهرهایش ازدواج کرده‌اند و خانه‌دارند و به‌گفته خودش او خُرد خانه و تنها کارمند دولت در خانواده است. او نتوانسته به تنهایی فرار کند. از یکی از اقوام نزدیکشان خواسته هر طور شده او را نیمه‌شب فراری دهد؛ «به حالتی بیرون شدیم که حتی چشم‌هایمان هم معلوم نمی‌شد. چه روزگاری بر ما شد، اینجا سه چرخه داریم که همان تاکسی است. تک و تنها با سه‌چرخه می‌رفتیم بازار سودا می‌کردیم (خرید می‌کردیم). اما امروز یک زن بدون محرم اصلا نمی‌تواند از خانه بیرون شود.»

این روز‌ها برای زنان جوان افغانستانی گران است؛ خیلی گران. برای موقعیتشان به سر دویده‌اند و بعد از سال‌ها به بخشی از آنچه در پی‌اش بوده، رسیده‌اند. اما به قول خودشان همه چیز، در چشم برهم‌زدنی نقش بر آب شد.

خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان

«بر ما بسیار سخت کرده‌اند. ما درس خواندیم. زحمت کشیدیم. کار کردیم، تجربه گرفتیم، با سختی، با بدبختی. زیر حمایت جمهوری اسلامی افغانستان ما وظیفه گرفتیم. امروز این‌ها ما را از خانه بیرون کردند، بدبخت و بیکار کردند. ما را تهدید کردند. شما فکر کن ما چه حالت وحشت‌زده‌ای داریم. در یک کلمه خلاصه می‌کنم که دیگر آزادی یک هفته پیشمان را نداریم.» در نیمروز، زنان با چادر یا مانتو‌های بلند از خانه خارج می‌شدند. عذرا، نخستین کارمند دولت در این ولایت بوده که بدون چادر نماز سر کار می‎رفته است.

اما حالا؟ «امروز دیگر این آزادی را ندارم. آن‌ها به انسان نمی‌خورند، تا قبل از این ما با خرسندی از کنار سربازان خودمان روان می‌شدیم، اما امروز این‌ها را که توی خیابان می‌بینیم فکر می‌کنیم طرف مرگ رفته‌ایم. در این سال‌ها خیلی دویده‌ام، رنج کشیده‌ام، زحمت کشیده‌ام، صبح تا شام کار کردم، اما همه برآب شد. می‌گویند طالبان تمام اسناد ما را سوزانده‌اند. خودمان را هم که کنج خانه بیکار کرده‌اند. این برایمان بسیار ناراحت‌کننده است. در حکومت اشرف غنی، زن‌ها بسیار پیشرفت کردند. در تمام ارگان‌های دولتی زنان نقش مهمی داشتند.»

خاطرات هولناک چند زن افغان از طالبان

با تمام این رنج‌ها، هنوز امیدواری همپای ترس در جان عذرا ریشه دارد؛ «آرزو می‎کنم دوباره حکومت جمهوری افغانستان روی کار بیاید. ما حکومت طالبان، حکومت اشغالگر را قبول نداریم. منتظر پلان مرکزیم. بیشتر مرد‌های دولتی هم از نیمروز فرار کرده‌اند. اما اگر دولت اعلام کند مرد‌های ما دوباره برمی‌گردند و ما زن‌ها خودمان هم وارد جنگ می‌شویم. من به نیرو‌های امنیتی خود باور دارم و می‌دانم دوباره یک روز به خانه برمی‌گردم. ما مرگمان را به این زندگی سیاه قبول داریم.»

به صدای ما زنان نیمروز گوش کنید

عطیه، زن ۴۵ ساله‌ای است که صدایش به غایت خسته است. جزو زنانی است که هنوز در نیمروز حضور دارند و هراس هجوم طالبان به خانه‌اش هر لحظه به گریه‌اش می‌اندازد؛ «به صدای ما زنان ولایت نیمروز گوش کنید. ناامنی زیاد است، بازار‌ها بسته است، خیلی از خانواده‌ها حتی نان شب ندارند بخورند. امروز طالبان اعلامیه پخش کرده‌اند که می‌خواهند یک زن را سنگسار کنند. وحشت تمام جانمان را گرفته است.» عطیه کمک می‌طلبد؛ «نگذارید ما هم مثل ولایت‌های دیگر از وطن بیرون شویم. ما بیرون‌شدن نمی‌توانیم، ما جایی نداریم برویم. زنان اینجا مشکل روحی و روانی پیدا کرده‌اند. اسم طالب را هم که می‌شنوند از وحشت فریاد می‌زنند. نیمروز واقعا شهر وحشت است.»

مطالب مرتبط
انتشار یافته: 64
در انتظار بررسی:0
Iran, Islamic Republic of
07:12 - 1400/05/23
لعنت به طالبان و حامیان
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۵۴ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
هرجا آمريكا پا گذاشت به لجن كشيده شد و داعش و طالبان و بوكوحرام و سلفي و تكفيري و وهابي رشد كرد و قدرت پيدا كرد
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۷ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
تا امریکا بود امنیت برقرار بود.هر جا امریکا ازش خارج شد نا امنی گسترش پیدا کرد
فاطمه
Iran, Islamic Republic of
۱۲:۰۲ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
از وقتی امریکا رفت طالبان دوباره قدرت گرفت همین چند وقت پیش مسئولان ایران برای دیدار با طالبان در تهران به صف شدند،قبل از حرف زدن کمی تفکرررررررررر
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۱۵ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
لعنت به امریکا که برای منافعش کشورها رو اشغال و برای منافعش کشورها رو رها میکنه
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۲۹ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
۱۱،۵۷
اشتباه نکن ظاهرسازی کردن و از افغانستان خارج شدندبه طالبان کمک مالی کردند و سلاح دادند تا افغانستان رو به خاک سیاه بشونه بعد بیان بگن دیدی ما برای امنیت منطقه باید باشیم دید ما چه خوبیم . گول نخور برادر من
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۰۷ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
به آمریکا هیچ ربطی نداره
حامیان این طالبان خودمون هستیم
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۱۱ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
همش تقصیر شوروی هستش
شوراک
Russian Federation
۱۸:۵۵ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
امنیت بخاطر حضور آمریکا بود . حالا بیشترین لطمه به دختران و زنان افغان می خوره . مردان افغان از طالبان حمایت می کنند تا بتوانند به زنان زور بگویند .
شاهین
Iran, Islamic Republic of
۲۰:۰۶ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
هرچا سخن از .... هست تباهی هم هست
Iran, Islamic Republic of
07:12 - 1400/05/23
اللهم عجل لولیک الفرج
خدایا خودت نجاتشون بده خدا خودت شر طالبان رو از سرشون کم‌کن
اونایی که میگن امریکا امریکا ببینید سیاست کثیف امریکا رو
اونایی که میگن تو ایران امنیت نداریم و میخوایم بریم از ایران ببیند امنیت را
Iran, Islamic Republic of
07:26 - 1400/05/23
بجنگید
این زندگی ذلت است
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۲۰:۵۷ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
گفتنش راحته
Iran, Islamic Republic of
07:45 - 1400/05/23
خدایا این افراطی ها را که شریعت تورا دگرگون کرده اند و آبرویی برای دین تو باقی نگذاشته اند خودت نابود کن
خدا تو برای نجات کعبه که از سنگ و چوب بود فرشتگان ابابیل را فرستادی .... تینان که انسانند پس چنین ظلم برآنان روا مدار !!!!!!
Iran, Islamic Republic of
07:55 - 1400/05/23
طالبان همان داعش است .
امریکا با تجهیز طالبان و خروج از افغانستان داعش را در افغانستان مجدد احیا کرد
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۲۱:۲۹ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
نمیدونم چرابانیان این وضع راکسی معرفی نمیکنه!قبل ازاینکه امریکا حمله کنه چه وضعی مردم افغانستان داشتندولی بعد روسیه وحکومت ایران دوباره طالبان رااحیا کردندومسبب این وضع هستند، فکرمیکنید الان تجهیزات نظامی واین همه هزینه لشگرکشی طالبان ازکجامیاد؟؟!!
Iran, Islamic Republic of
08:00 - 1400/05/23
خدایی خیلی گناه دارن.. ایران باید داخل مرز کمپهای بزرگی درست کنه و به این بندگان خدا پناهگاه موقتی بده تا اوضاعشون سرو سامون بگیره و بتونن از یه کشوری پناهندگی بگیرن و برن...به هرحال اینها هم ادمن و حق زندگی دارن..درست نیست ما شاهد مرگ و بدبختی شون باشیم......
پاسخ ها
علیرضا
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۱۴ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
بیان ایران کرونا دلتا میگیرن...
یه شهروند
Iran, Islamic Republic of
۲۰:۱۵ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
هر کسی هم به داخل مرزهای ایران اومد . به اجبار با روزی یه پرواز برمیگردونن . پس این پازل چیده شده . فقط زمان طرح اون مونده بود .
Iran, Islamic Republic of
08:04 - 1400/05/23
خدایا به بزرگی خودت به این بچه های بیگناه و زنان بی پناه کمک کن و به همه ما آرامش و آسایش عطا کن
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۰۸ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
ok
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۳۳ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
الهی آمین یا رب العالمین
بدون نام
United Arab Emirates
۱۸:۱۰ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
Ok
Iran, Islamic Republic of
08:51 - 1400/05/23
خدا طالبان و همه دوستانش را ذلیل کند انشالله
Iran, Islamic Republic of
09:14 - 1400/05/23
ما را درگیر جنگ داخلی افغان نکنید که خواسته صهیونیسته
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۱۸ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
علاءم آخر الزمانه پناه بر خدا
بدون نام
United States
۱۵:۴۸ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
خدا لعنت کنه طالبان وداعش رو.خدایا خودت رحم کن.
Iran, Islamic Republic of
09:20 - 1400/05/23
خدایا خودت کمک کن ..خیلی وحشتناکه ..خدا نابودشون کنه
Kuwait
09:32 - 1400/05/23
احمد شاه مسعود کجایی
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۰۸ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
احمد شاه مسعودت در گور خوراک مار و مور شده
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۲۱:۴۲ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
بقیه مرداشون کجان؟ یعنی افغانستان مردای واقعی توش نیست ؟؟
Iran, Islamic Republic of
09:49 - 1400/05/23
چرا ،ایران باید به دولت افغانستان کمک کند
یک وظیفه هست
Iran, Islamic Republic of
10:07 - 1400/05/23
خدا لعنت کنه جهالت و تعصب
خدا لعنت کنه طالبان و طرفدران داخلی شون
لعنت به ارتش خیانتکار افغانستان
Iran, Islamic Republic of
10:09 - 1400/05/23
در تصویر صفوف طالبان، اون که عینک دودی زده انگلیسیه
پرسپولیس سرور کیسه ❤❤❤❤❤❤
Iran, Islamic Republic of
10:15 - 1400/05/23
دروغه خیلیم مسلمان وبا ناموسن
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۶:۳۷ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
حتی اگ ب شوخی گفته باشی آبرو هر چی پرسپولیسیه بردی
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۲۵ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
مفت و چرت نگو
Iran, Islamic Republic of
10:58 - 1400/05/23
مردمه افغانستان که کم نیتند متحد شوند وطالبان را از روی کره زمین محو کنند نه فرار کنند
Iran, Islamic Republic of
11:00 - 1400/05/23
همه طالبانیها باید نابود بشن
Iran, Islamic Republic of
11:33 - 1400/05/23
آمریکا و انگلیس باید نابود شوند
Iran, Islamic Republic of
11:46 - 1400/05/23
تصورش هم واقعا سخته خیلی غمناکه
Iran, Islamic Republic of
12:12 - 1400/05/23
کاش خاورمیانه وجود نداشت ...
Iran, Islamic Republic of
12:18 - 1400/05/23
افغان های ساکن ایران برای کمک به وطن خود به افغانستان مراجعت کنند در ایران نمانید
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۲۱:۴۴ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
همه برن کاش
Iran, Islamic Republic of
12:34 - 1400/05/23
دلم به درد ا ند واقعا اشکم دراومد .چرا چرا .باید این همه درد و غم .تاوان کدوم اشتباه .خدایا خودت رحم کن
Iran, Islamic Republic of
12:35 - 1400/05/23
از دیدن این وقایع دل هر انسانی به درد میاد زندگی تو جامعه آزاد با داشتن حداقل امکانات بشه آرزو ی جوری این از خدا بیخبرا رفتار میکنن انگار آدما بردشونن خدایا ب خودت پناه می‌بریم ک جز تو فرجی نیست برامون
Iran, Islamic Republic of
13:45 - 1400/05/23
ای خدا این بچه های معصوم چقدر خوشگلن چقدر معصوم و بیگناهن چی میشه آینده اینها خدا چرا هیچ کاری نمی کنی خودت خدایی کن برای همه مون برای ایران برای بیماران و برای این بیگناهان که شدن بازیچه دست یک عده جنایتکار از خدا بیخبر
Iran, Islamic Republic of
14:48 - 1400/05/23
اگر فقط خود مردم بودند شاید میتوانستند مشکلی حل کنند. متاسفانه درد افغانستان یکی نیست. همه تصمیم گیرنده اند .از امریکا و کانادا و المان و دایش و طالبان گرفته تا دولتی که هر روز دست به دامان هر کسی میگردد.
اینان همنژادان ما ایرانیانی هستند که انگلیس با دوز و کلک از ما جدایشان کردند. بیچرارگان هنوز به زبان خودمان سخن میگویند (پارسی) لباسشان لباس هخامنشیست به فرم شلوارشان نگاه کنید! بسیاری از بزرگان پارسی در افغانستان کنونی بودنده اند.
Iran, Islamic Republic of
15:22 - 1400/05/23
این کثافتارو باید از بین برد
پاسخ ها
بدون. نام
Iran, Islamic Republic of
۱۷:۳۴ - ۱۴۰۰/۰۵/۲۳
همان طور که آمریکا تونست از بین ببرشون مثل اینکه بخوای نسل مورچه های یک شهر را بر بیاندازی این حرف جوکه
Iran, Islamic Republic of
16:02 - 1400/05/23
برای نجات مردم مظلوم افغانستان و مردم مظلوم یمن دعا کنیم.
Iran, Islamic Republic of
16:13 - 1400/05/23
خداوندا به حق این روزهای عزیز، خودت ب داد مظلومان عالم بخصوص زنان و کودکان افغان برس....ظهور حضرت حجت را برسان....چرا فقط باید کشور های همسایه ایران قربانی تروریسهای تکفیری شوند...الهی بحق فاطمه زهرا ریشه ظلم را بخشکان .
Iran, Islamic Republic of
16:19 - 1400/05/23
چرا ایران بهمردم عراق و سوریه کمک کرد تا داعش را ازبین ببرند .ولی به مردم افغانستان کمک نکرد تا از دست طالبان نجات پیدا کنند.در صورتی که ۸۰درصد کار گرها خدماتی در ایران افغانه هستن
Iran, Islamic Republic of
17:39 - 1400/05/23
آماده ام که به کمک مردم افغانستان برم.
Iran, Islamic Republic of
18:25 - 1400/05/23
خدا طالبان و داعشیهای حیوان صفت و عاملین روی کار آمدنشان را لعنت و ریشه کن کند
Iran, Islamic Republic of
19:41 - 1400/05/23
آمریکا که بود نمیزاشت طالبان نفس راحت بکشه همه جا میکشتنشون الان که رفتن طالبان همه جا رو گرفته تنها راه برا افغانستان اینه که کشور ثالثی بیاد وسط همه طالبان رو نابود کنه
Iran, Islamic Republic of
19:47 - 1400/05/23
لطفا یک لحظه خودتون رو جای اونا بگذارید. اون ها زمانی ایرانی بودند. براشون دعا کنید.
Iran, Islamic Republic of
20:10 - 1400/05/23
خدا لعنت کند کسانی که جان انسانها برایشان فقط یک عدد است . مثل صفر پشت عدد نوشته میشود اما ارزش ندارد .‌حامیان طالبان روزی جوابگوی تمامی ظلمهایشان خواهند بود . وگرنه خود طالب عقلانیت صد سال گذشته را دارد .
United Arab Emirates
20:46 - 1400/05/23
طالبان کجا بود ، اینا خود داعش هستن؛ فقط اسمشون عوض شده
Iran, Islamic Republic of
20:57 - 1400/05/23
خاور میانه ی نفرین شده
Iran, Islamic Republic of
21:32 - 1400/05/23
با هر وسیله ای که شده باید این غیر آدمیزادها رو کشت
Iran, Islamic Republic of
11:33 - 1400/05/24
حتی لحظه ای فکر کردن ب این شرایط هم زجر آور و دردناکه ،چ برسه ب اینکه بخوای توی این شرایط قرار بگیری و هر لحظه منتظر باشی بدبختی از در خونت بیاد تو روحتو ،آرزوهاتو و همه خوشی هاتو ازت بگیره،جایی ک با آرامش کنار خانوادت توش زندگی میکردی، تبدیل میشه به یکی از کابوسهات دیگه نه جایی داری ک توش ب آرامش برسی و و نه حتی شاید خانواده ای ک دلگرمیت باشن....
خدا واقعا تو باشی و بنده هات اینطور زجر بکشن...
امیدوارم این مردم هم نجات پیدا کنن
نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج